اى خداى من ! چگونه منتقل شود به ما نااميدى از نگاه داشتن از آنچه حريص شديم به طلب آن ؛ وبدرستى كه زره پوشيديم از اميد داشتن خود به تو تمام‌ترين جامه‌هاى آن . اى خداوند من ! چگونه بجنباندبيم تو شاخه‌هاى ترسندگى ما را ، بركنده شود از بيخهاى درختان آن ؛ وچون بوى كشد بويهاى رغبت را شاخه‌هاى اميد ما ، برسد ميوه به جفت كردن وپيوند دادن مژده ميوه‌هاى آن . اى خداى من ! چون مىخوانيم از صفتهاى تو « شديد العقاب » را تأسّف مىخوريم ؛ وچون مىخوانيم از آن « غفور رحيم » را فرح مىكنيم . پس ما در ميان اين دو امريم . پس نه غضب تو أيمن مىكند ما را ، ونه رحمت تو نااميد مىكند ما را . اى خداى من ! اگر كوتاه باشد كوششهاى ما از مستحقّ شدن نظر عنايت تو ، پس كوتاه نيست رحمت تو ما را از دفع كردن بليّت تو . اى خداى من ! بدرستى كه تو هميشه به بهره‌هاى صنعتهاى خود بر ما انعام‌كننده‌اى وما را از ميان هفت إقليم اكرام‌كننده‌اى ، واين عادت لطيف توست در أهل دين اسلام در زمانهاى گذشته وآيندهء آن وشبهاى رفته وماندهء آن . اى خداى من ! بگردان آنچه داده‌اى ما را از روشنى راه راست نمودن خود درجه‌ها كه بالا رويم به آن به غرفه‌هاى بهشت تو . اى خداى من ! چگونه شاد باشد به صحبت دنيا دلهاى ما ، وچگونه جمع شود در سختيهاى أو كارهاى ما ، وچگونه خالص شود براي ما در أو خوشدلى ما ، وچگونه مالك شود ما را به بازى خرد وبزرگ فريفتن ما وحال آنكه خوانده است ما را به نزديك شدن أجلها قبرهاى ما ؟ اى خداى من ! چگونه خوشدل باشيم به سرايى كه بكنده است در أو